Ozzies en oogontsteking

Er is weer zoveel gaande, zowel goeie dingen als minder goeie dingen..

Afgelopen week ben ik veel op Caulfield geweest. Zowel om te studeren als om gezellig te kletsen met bekenden daar. Het was een heftige week met de verkiezingen voor de Monsu en iedereen die super druk is met essays en tentamens. De emoties vlogen in het rond, maar gelukkig kon ik een paar meiden wel opvrolijken met chocomel en thee. Woensdag ging ik mee met de pub crawl met het thema Groen en het was een gezellige kleine groep, vooral ozzies. Donderdag ging ik even bij de dokter langs, omdat ik nu al een tijdje wazig zie met mijn linker oog, hij stelde voor om tot na het weekend even geen lenzen te dragen.

Vrijdag ging ik met Giovanna en Naline studeren in de State Library. De derde verdieping is echt prachtig en Harry Potter-achtig. Ouderwetse houten tafels en stoelen, groene leeslampjes, een immens hoog plafond met balkons met kasten vol oude boeken en een glazen koepel als dak. Gio stelde voor om die avond naar een café met live muziek te gaan. Helaas was er elke avond een band behalve vrijdags, dus gingen we een drankje drinken op het dak in de rooftop bar. De sfeer daar is echt fijn en ze hadden zelfs een namaak van gluhwein, jum! Zaterdags ging ik na het studeren met Naline naar het Brunswick Hotel, omdat we waren uitgenodigd voor een verjaardag. Het klinkt vast gek, maar we hadden geen idee wie de jarige was! Een van Darrens vrienden vierde zijn verjaardag in de kroeg en iedereen was welkom, dus Darren nodigde ons uit. Het was leuk om tussen de ozzies te zijn. Veel gelachen en zelfs nog gedanst in een club. Het leukste vond ik nog wel dat zowel de kroeg als de club heel casual zijn, dus geen hordes veel te korte jurkjes, maar juist veel artistieke en relaxte mensen die overduidelijk een leuke tijd hebben.

Deze week was nogal een achtbaan.. het heeft vooral te maken met de vakantie en doktersbezoek. Laat ik beginnen met het leuke deel:

Na allerlei ideeën, zoals Tasmanië, Perth, Gold Coast, zijn we nu op het volgende uitgekomen: de outback. We gaan daar een 3-daagse tour doen met een groep exchange studenten, grotendeels dezelfde groep als in Sydney. Naline en ik willen allebei heel graag ook naar het noorden, naar Darwin. Het is nu nog het droge seizoen dus we hebben besloten om met zijn tweeën een week eerder te vertrekken. En we hebben er zoooooooooo veel zin in! Het kriebelt helemaal in mijn buik als ik er aan denk. We hebben de vluchten geboekt en ook de tour en het hostel in Alice Springs (outback). Verder hebben we maandag ook een relocation camper gevonden. Dat betekend dat iemand een camper heeft gehuurd om van A naar B te komen, en wij brengen de camper terug van B naar A. Voor 5 dollar per dag, met het grootste deel van de benzine inbegrepen! Het addertje onder het gras? Je hebt een limiet aan kilometers en tijd, dus je kunt niet veel stops maken.

Dinsdag eind van de ochtend was mijn afspraak bij de dokter. Helaas kon ik hem alleen maar vertellen dat mijn oog niet minder wazig was geworden. Hij heeft me toen meteen ingeboekt bij de optometrist voor later die middag, omdat die beter kon zien wat er aan de hand kon zijn. Even naar college en hup naar de optometrist, gelukkig ook op campus. Hij keek even kort naar mijn oog, liet me naar een kruis op een papier kijken, en zei me dat ik zo snel mogelijk naar de emergency van het gespecialiseerde ziekenhuis in de stad moest! Oke, dat was even schrikken! Gelukkig was Megan nog op Caulfield om me even gerust te stellen.

Dinsdagavond heb ik de hele avond bij de emergency van het Royal Eye & Ear hospital doorgebracht. Gelukkig waren er niet veel mensen voor hun oog dus ik hoefde maar 2 uur te wachten. De vrouw naast me wachtte ongeveer 5 uur. Gelukkig kwam na anderhalf uur Megan binnenlopen, de schat. Natuurlijk kreeg ik druppels om mijn pupillen te verwijden zodat de dokter naar binnen kon turen. Megan en ik hebben er gelukkig hard om kunnen lachen en gekke foto’s genomen omdat ik er nogal gek uit zag. Aan het eind van de avond zei de dokter dat ik een ontsteking had die meteen behandeld moet worden omdat ik het niet door heb gehad: mijn oog is niet rood, niet gezwollen en doet geen zeer, tsja. Maandag gaan ze kijken of de medicijnen voor mijn oog geholpen hebben en… gaan ze vertellen of ik wel op vakantie mag diezelfde avond! Ik hoop het wel. Oh en het was écht mijn dag niet gister: ik heb namelijk ook mijn lievelingssjaal in de tram laten liggen. Die met alle kleuren van de regenboog, mijn festivalsjaal.

Aan de ene kant voel ik me dus prima en heb ik zin in de vakantie, aan de andere kant is m’n brein constant afgeleid. Door de oogdruppels is de pupil van mijn linker oog gigantisch en ter compensatie heeft mijn rechteroog juist een heel kleine pupil, waardoor het lijkt alsof ik aan de drugs ben ofzo. Daarbij komt dat mijn brein nu overuren draait omdat het constant probeert om het beeld scherp te stellen, maar dat kan dus niet door de medicijnen. Mijn denkvermogen is daardoor nogal achteruit gegaan. Het was daarentegen wel hilarisch om met Wieteke over straat te lopen: “pas op, daar staat een paal… tegenliggers… deur….” Zonder diepte te zien ben ik net een hamster!