Sydney!

Woohoo! Ik ben in Sydney geweest!

Afgelopen week ging zo snel.. woensdag begin van de avond mijn essay over travel writing afgemaakt bij Ana. Vervolgens snel naar huis, tas inpakken en met een van de laatste trams naar Glen Huntly. Daar verzamelden we allemaal bij Louise thuis. We waren met zes meiden; Louise, Chloé, Giovanna, Natasha, Dieba, Sue en ik, en één kerel: Gabo. Na een aantal hilarische youtube filmpjes te hebben gekeken waren we toch best moe, maar het was te koud in de kamer om te slapen! Om half 5 ’s ochtends ging de bel… hopla! Iedereen in de taxi, naar het vliegveld. Het was echt schokkend hoe we in dat vliegtuig zijn gekomen. Aangezien we met Tiger vlogen, moesten we online inchecken en een boarding pass uitprinten met een streepjescode erop. Eenmaal op het vliegveld konden we zo doorlopen! We hebben nooit ons paspoort laten zien, dus wie dan ook had met mijn ticket kunnen vliegen. Ze lieten ons zelfs allerlei verboden dingen meenemen, zoals eten en flesjes drinken, aanstekers, en ik geloof dat iemand er later zelfs achter kwam dat er een scherp voorwerp nog in haar toilettas zat. De vlucht zelf is helaas voor het grootste deel aan me voorbij gegaan, en het was een heerlijke dutje.

Sydney zelf was echt geweldig. Na twee weken 25 graden en zonneschijn was dit weekend 80% regen, maar dat heeft ons niet tegen gehouden! Na aankomst konden we Giovanna’s enthousiasme niet langer intomen.. we moesten en zouden het opera house zien, en wel nu, haha! Het is indrukwekkend om de enorme brug met daarnaast het opera house als zeilschip te zien, net als in de film! (en dan wel Finding Nemo hè) Na een hilarische fotosessie waarna we allemaal moe waren van het springen, stapten we maar weer op de trein om te ontbijten bij de Central Baker Depot… OOOOHHH dat was zooooooooooo geniaal lekker! Het is een bakkerswinkeltje waar ze alles zelf maken. De keuken is open dus je kunt het ze zien doen. Ze hebben allerlei broden, en ook zoete dingen, zoals muffins. Ik kon het niet laten om een kleine quiche te bestellen, heerlijk. En ik heb nog nooit zulke lekkere koffie gedronken, echt onvergelijkbaar. Het is allemaal heel goedkoop, dus voor het geval iemand naar binnenkort langs gaat: twijfel niet om de grote koffie te bestellen, of nog beter: een mocha (koffie met chocomel).

Rond het middaguur kwamen we eindelijk aan bij het World Square Hostel. De locatie was perfect! Het bestaat uit vier verdiepingen boven een bar waar de drankjes maar 3 dollar zijn. Naast het hostel is een groot winkelcentrum met de supermarkt en het treinstation is om de hoek. Terwijl we wachtten op het inchecken heb ik de meiden kennis laten maken met Jungle Speed. We hadden met de zes meiden onze eigen kamer, perfect. Het was leuk en tegelijk een uitdaging om met zo’n grote groep te zijn, vooral omdat we heel erg verschillen. De groep werd meteen al uitgebreid omdat Chloé een vriend van haar studie in Frankrijk tegenkwam en omdat Giovanna ook een vriendin van haar universiteit in Sydney kende. We zijn eind van de middag over de grote brug gewandeld, hebben de rocks gezien (een kleine archeologische opgraving) en toen waren we moe en koud. Om bij te komen, gingen we uit eten bij Phamish, het beste vietnamese restaurant in Sydney. We waren dood op en omdat het zo populair is moesten we ook nog een tijd wachten, maar oh wat was het dat waard! We waren met zijn tienen en hebben samen allerlei gerechten besteld en er een soort van rijsttafel van gemaakt. Na het eten was iedereen ineens in een veel beter humeur. Terug in het hostel gingen we met een paar meiden nog even één drankje doen in de bar, maar ik was zo moe dat het niet lang duurde voordat ik in bed lag en binnen 10 tellen sliep.

Vrijdagochtend stonden we vroeg op om tientallen sandwiches te maken en weer naar de haven te gaan. Daar zijn we met de ferry naar Manly Island gevaren, en is een super dag geworden! Vanaf de boot zag ik ineens een grote groep dolfijnen. Ik had ze nog nooit in het wild gezien en ook niet hier verwacht dus ik was echt onder de indruk. Vooral toen er eentje helemaal uit het water sprong. Helaas vergat ik op het knopje van mijn camera te drukken, dus geen foto. Manly zelf heeft echt een eigen sfeer. Je hebt niet het gevoel in Sydney te zijn, meer in een zuid-europees of amerikaans kustdorpje. We wilden graag een wandeling langs de kust maken, dus gewapend met een gratis kaart gingen we op weg. Zodra Chloé en ik het strand zagen trokken we onze schoenen en sokken uit en sprintten over het zand naar de zee. Het water was fris maar niet eens zo koud als ik van een zee gewend ben. Na een half uur hilarische taferelen met camera’s en natte broeken in de branding, haalde ik het zand tussen mijn tenen vandaan. Op naar de wandeling! We zijn al snel van grote pad afgegaan en via kleinere paadjes zijn we langs de rotsen naar boven gewandeld. Wat een uitzicht! De stranden, bossen en velden zijn hier echt paradijselijk mooi. Aangezien de weersvoorspelling slecht was, waren er gelukkig niet veel andere toeristen en uiteindelijk hebben we best een mooie dag gehad. Door de hoeveelheid aan fotomomenten hebben we alleen de hele wandeling kunnen afmaken voordat de regen kwam en het donker werd. Gelukkig reed er een buschauffeur langs die onze groep arme, gestrande toeristjes wel terug naar de haven wilde brengen, gratis. De terugreis met de boot was geweldig. Sydney is ’s avonds heel mooi met alle lichtjes!

Zaterdag was onze laatste dag en toen zijn we Sydney uit geweest, naar de Blue Mountains. Het zou de hele dag regenen en uiteindelijk waren het alleen maar een aantal buien, wat een mazzel! Het was weer een heel leuke dag. We zijn met een dubbeldekker bus het gebied rondgereden en op uitzicht plaatsen uitgestapt, met een kabelbaan naar boven gegaan en met een soort achtbaantreintje weer een stuk naar beneden. Daar hebben we een wandeling gemaakt door het bos. Natuurlijk hebben we de drie gezusters gezien en het prachtige uitzicht van de werkelijk blauwe bergen (zoals op de oude vsm-tubes). Met de laatste bus zijn we ook nog naar het beginpunt van een wandeling naar watervallen gereden. Daar hebben we een mooie, natte wandeling gemaakt en vervolgens zijn we naar een treinstation gelopen. Helaas stortte toen de hemel op ons neer, dus het waren bijna 3 lange uren, bibberend in de trein.

Aangezien onze vlucht naar Melbourne om 7 uur ’s ochtends vertrok, gingen we zaterdag avond stappen in Sydney totdat het tijd was om onze bagage op te halen en naar het vliegveld te gaan. Beneden, buiten bij het hostel vroeg ik aan wat mensen of zij een leuke plek kenden om te gaan dansen. Zo raakte ik aan de praat met een groepje, nou raad maar, jawel, Fransen! Heel aardige mensen die we later in de bar weer zagen en uiteindelijk met ons mee uit gingen. Chloé en Louise kwamen nog een bekende van hun uni tegen en Felix was er ook nog steeds… het waren wel heel veel Fransen ineens. Uiteindelijk gingen we naar een van de meest toeristische uitgaansplekken in Sydney: Darling Harbour. Daar gingen we naar de Cargo Bar: uitzicht op de haven, zowel bar als club, dure drankjes en main stream muziek.. we hebben onwijs veel lol gehad met dansen! Om een uur of half vier was ik inmiddels wel moe en verveeld, gelukkig was ik niet de enige. We zijn teruggelopen naar het hostel, hebben een uur lang gezocht naar de verloren sleutelkaart, hebben de kaart eindelijk gevonden en zijn op de trein gestapt naar het vliegveld. Allemaal volledig uitgepoept, verlept, appelflap en verfomfaaid.

Na een dutje in het vliegtuig, een taxi naar het station en een tram naar St Kilda kon ik eindelijk gaan slapen! Een paar uur later, zodra ik wakker werd, moest ik helaas weer achter de laptop aan de studie om de volgende ochtend een deadline te halen, hihi. Het is uiteindelijk gelukt en ik heb een voldoende gelukkig.

Misschien dat ik tijdens het backpacken toch nog even een paar dagen terug ga, want ook al vind ik Melbourne leuker, er zijn nog genoeg dingen te zien in Sydney!