Twee gewone weken in Melbourne

De afgelopen twee weken gingen op rolletjes voorbij.

Het begon met een schriftelijke toets en een presentatie, gevolgd door pizza met chili pepers in Carlton en een ochtend uitslapen. Helaas had ik geen mazzel met het openbaar vervoer. Het hoogtepunt was toch wel mijn poging om naar de Caulfield campus te komen op donderdag. Tram 16 reed voor mijn neus 4 minuten te vroeg weg, vervolgens mocht ik 12 minuten op de volgende tram wachten die vervolgens 10 minuten te laat was. Toen ik eindelijk in de tram zat werd deze opgehouden door een vrachtwagen die op de rail aan het uitladen was. Afijn, Balaclava kwam in zicht en daar kon ik overstappen op tram 3. Gelukkig, de volgende tram kwam over 5 minuten. Helaas is die tram nooit komen opdagen. De volgende tram liet vervolgens ook op zich wachten. Uiteindelijk gaf ik het op en liep naar het train station. Na nog eens 8 minuten kwam daar toen eindelijk de trein naar South Yarra. Aangezien ik koffie zou drinken met Megan, was ik blij dat zij ook de trein naar South Yarra kon pakken. De Caulfield campus heb ik die dag nooit bereikt en ik heb er uiteindelijk meer dan anderhalf uur over gedaan om in South Yarra te komen. Normaal kost dat 25 minuten. Gelukkig was het theeleuten daarna wel heel gezellig.

Oh! En ik heb nog een tram observatie. Natuurlijk zijn de ozzies al een beetje gek dat ze links rijden en links lopen, behalve op de roltrappen in treinstations. Ze hebben echter ook een heel eigen manier van de tram in- en uitstappen. Wanneer je bij je stop bent en zeker als het druk is, dan moet je vaak op tijd bij de deur zijn, er wordt namelijk niet gewacht op degenen die uitstappen voordat de horde op de stoep de tram of trein in stapt. Ik had dat nog nooit zo gezien..

Afijn, een week als exchange student bevat natuurlijk een feest. Deze week was het thema ABC, beter bekend als Anything But Clothes. Naline en ik hadden outfits gemaakt van beddengoed, huishoudfolie en rietjes. Het was echt tof of alles te verknippen en weer in iets bruikbaars te knutselen. Het feest zelf was ook leuk, op die ene tafel na… werkelijk, wie heeft het bedacht om in een kroeg de hoek die naar de toiletten leidt zwart te verven en er vervolgens een zwarte tafel met stoelen neer te zetten. Jawel, de blauwe plek op mijn been is nog steeds zichtbaar, haha.

Later die week ging ik nog even met Chloé in South Yarra shoppen voor een tas. Ze nam me mee naar de Australian Red Cross. Ik vind het een top winkel: ze hangen alleen goeie kleding op, niet de aftandse dingen die bij een salvation army ziet, en het geld gaat naar een goed doel. Het kwam perfect uit omdat ik net bezig was een presentatie voor te bereiden over ‘ethisch winkelen’. Na een tas te hebben gevonden en een lunch was het tijd om weer terug naar St Kilda te gaan voor een weekendje studeren.

Na heel wat breinwerk vond ik het tijd om te genieten van het weer. In het weekend was het weer echt zomers. De zon scheen het grootste deel van de dag en er was weinig wind. Ik vond dat ik als studiepauze wel het strand kon verkennen. De zee is immers aan de eind van de straat! Het was heerlijk om even buiten te lopen. Op het strand ging ik schelpjes zoeken en foto’s maken. Daar ontmoette ik een vrouw die ook schelpjes aan het zoeken was. Heel therapeutisch. We raakten aan de praat en ze vertelde dat zij haar hele leven al in Melbourne heeft gewoond. Ze wist er zoveel over te vertellen, echt tof. Na een half uurtje gingen we allebei weer een eigen kant op.

Na het weekend ging maandags de studie weer door. Monsu had op dinsdag een dodgeball toernooi georganiseerd. Het was hilarisch om uitgedoste teams en halfnaakte kerels door de sportzaal te zien rennen en elkaar te bekogelen. Vanuit de MEX had ik voor woensdag weer een kaartje voor een film preview gekregen. De film heet “Father of my children” en ik vond het geweldig! Heb de helft van de tijd met tranen in mijn ogen gezeten. Dus voor wie van trage films houdt waarbij de focus niet zozeer op de gebeurtenissen ligt (verwacht geen achtervolgingen) en juist de karakters ziet omgaan met de gebeurtenissen: dit is een goeie! Donderdag was pizza-night. Ana had een groep vrienden van zowel exchange, international en lokale studenten uitgenodigd om pizza te komen eten. Het was super gezellig en het eten was geweldig! Een goeie vriend van haar is een ozzie met Italiaanse roots die voor ons de pizza’s ging maken, jummm.

Zaterdag ging ik bij Irene thuis studeren, fijne omgeving. Na het schrijven van een essay en een gezellige family dinner gingen we ons opdoffen voor een feest. Lou’s twentyfirst! Eerder die week was ik door Louise, één van de Australische meiden, uitgenodigd voor haar 21^e verjaardag. Ik was echt blij verrast, want ik had het niet verwacht. Als je 21 wordt dan is dat hier een big deal voor het feest. De ouders hadden een locatie afgehuurd, zorgen voor alle drankjes en er waren zelfs honderden cup cakejes met een strikje erop. Lou had al haar vrienden uitgenodigd. Rond 11 uur werden er speeches gegeven door haar ouders, zusje en beste vriendinnen. Het was heel bijzonder om dat te horen. Vooral toen haar zusje een super mooie speech had in vorm van een gedicht en waarin ze vertelde hoe ze elkaar zouden missen. Het was namelijk ook Lou’s goodbye feestje, omdat ze voor een semester in Engeland gaat studeren. Het deed me denken aan Rianne, en ik mis jou, lieve grote zus.

Na een tijdje gek dansen, werd het feest verplaatst naar een club op Chapel street. Irene en ik waren al best snel heel erg moe dus gingen we maar slapen. Het was een goeie avond geweest.