Kiwiland: Chch tot Dunedin

Zo he... er zitten nu zo'n 2 weken op nu in ik Nieuw Zeeland ben. Het reisleven in het land van de Kiwi's blijkt heel anders dan in Australie. In Christchurch heb ik een aantal dagen met allerlei mensen koffie gedronken en reisplannen besproken totdat ik eindelijk samen met Fransman Stephane een campervan heb gehuurd.

Het uitzonderlijk mooie weer is helaas omgeslagen naar dezelfde trend als in Australie: uitzonderlijk regenachtig. Helaas hadden we dus de eerste twee dagen met de camper bakken met regen in Akaroa, het peninsula achter Chch. Het was toch een mooi gebied met beschaapte heuvels om een grote, beschutte baai. We hebben op een klein zijpad in het bos de camper geparkeerd voor de nacht. De tweede avond sliepen we aan de kust in Sumner, nadat we in de sporthal van een naburige plaats een gratis douche hadden gekregen. Weer terug in de stad pikten we de Israelische Orion op, die met ons mee zou gaan tot onze reisplannen niet meer samengaan (hij heeft twee keer zoveel tijd).

Het links rijden met een bus blijkt een makkie te zijn en het is nog leuk ook met alle mooie landschappen hier. Veel van wat we rijden is hier een snelweg, maar ik zou het toch echt kleine bergweg noemen. De bus is niet te groot of te zwaar, maar heuvels gaan toch echt met een snelheid van 40 tot 60 kilometer per uur... het duurt dus wel even om van de ene plek naar de andere te komen.

Vanaf Chch zijn we naar Hanmer Springs gereden en daar hebben we in de bush gekampeerd. Het was een prachtige plek, naast een bossige heuvel en een weide met een monumentje. Het kamperen houd in dat Stephane en ik in het grote bed in de bus slapen en Orion in zijn tent ernaast. We hebben een 2-pits kookstel met een uitklapbaar tafeltje achterin de bus waar we kunnen koken nadat we alle bagage op de passagiersstoellen hebben gedumpt. We wilden wachten op een mooie dag voordat we in Arthur's Pass wilden zijn, dus zijn we de volgende ochtend naar de westkust gereden. Net onder Greymouth hebben we weer gekampeerd, dit keer aan de oever van een groot reservoir/meer. Dat kwam mooi uit want het meer diende de volgende ochtend als frisse douche. Helaas bestond het weer nog steeds uit een bijna constante regenbui. Door de laaghangende wolken zagen we maar weinig van de bergachtige omgeving.

Woensdagmiddag kwamen we uiteindelijk aan in Arthur's Pass Village. Vanwege de stortregen besloten we voor wat meer luxe te kiezen door een nacht in de plaatselijke jeugdherberg te boeken. Dat was een goede keus! Het blijkt echt een uitdaging te zijn om samen te reizen, en vooral met twee kerels die compleet anders zijn dan ik. Je bent 24/7 bij elkaar in de buurt en je moet echt samenwerken.. dat is best slopend wanneer je geen moment voor jezelf hebt. Daarnaast wil Orion overal langer blijven en probeert ons daar dan steeds van te overtuigen. Stephane, die van nature nogal weinig initiatief neemt, stemt daar maar al te graag mee in, waarna ik weer een lange redevoering kan gaan houden om duidelijk te maken dat we helaas te weinig tijd hebben om overal langer te bijven voor nog meer wandelingen of wachten op zonneschijn. Ik ben er achter dat ik dat echt een minpunt vind: rondreizen met heel weinig tijd. Das prima als je een plan hebt, maar ik was tot die middag de enige die zich dat besefte. In het hostel waren we alle drie uitgeput en heb ik uitgerust door in een middag een heel boek uit te lezen. Donderdag was gelukkig een stralende dag en we hebben een bergwandeling gemaakt van meer dan 5 uur met steile paden en spitse bergtoppen. Het uitzicht was echt prachtig! Door alle regen zagen we tientallen watervallen, waarvan er een heel aantal ontzettend hoog zijn. Uiteindelijk hebben we zelfs de sneeuw gezien en aangeraakt.

Na de wandeling, een warme douche en een prachtige rit door het dal waren we weer aan de oostkust van Nieuw Zeeland. Daar hebben we een slapeloze nacht gekampeerd. De wind ging zo heftig tekeer dat we midden in de nacht Orions tent moesten afbreken en moesten proberen om met zijn drieen in de auto te slapen. We zijn de volgende ochtend wat later opgestaan en zuidelijk gaan rijden, richting Lake Tekapau. Dit zoetwatermeer is echt fenomenaal blauw! Vervolgens zijn we langs een ander groot meer doorgereden naar Mt Cook. Als je wil weten hoe het er uit ziet dan kun je gewoon even die ene film over een toverring opzetten :) Wouw! Vlak voor Mt Cook Village vond ik een beschut zijweggetje op de vlakte, naast een stroompje met waterval en met uitzicht dat je normaal alleen in films ziet. Aan de ene kant strekte de enorme vallei zich uit, terwijl aan de andere kant de bergketen ons insloot, met een direct uitzicht op de witte gletsjers. Ondanks de beschutting tegen de wind, heb ik die nacht niet geslapen door de kou. Slaap of geen slaap, zodra het ochtend was stonden we op om een wandeling te maken naar de Hooker Valley. De wandeling is echt super mooi! Over twee hangbruggen, door een groen dal en met de besneeuwde bergen die steeds dichterbij komen, totdat je uitkomt bij een meer van smeltwater waar kleine ijsbergen in drijven die van de gletsjer zijn afgebroken. Het was inmiddels eerste kerstdag, dus heb ik de hele wandeling een rode kerstmuts gedragen :D. Ik was blij dat de wandeling zo mooi was, want het voelde wel heel vreemd om niet in Nederland te zijn voor de witte kerst met familie, meer dan ik verwacht had.

Na de wandeling zijn we weer in de auto gestapt, hebben net op tijd een tankstation gevonden en zijn naar het zuidwesten gereden. Het idee was eerst om naar Oamaru (ofzo) te rijden en daar te kamperen, maar we waren allemaal moe en de jongens wilden niet wachten op zonsondergang om pinguins te zien en daarna een kampeerplek te zoeken, dus uiteindelijk ben ik doorgereden naar Dunedin. Hier aangekomen zijn we naar een fijn hostel gegaan. Omdat het kerstavond was hadden we de mazzel dat er een enorme berg lekker eten over was dat wij gratisch en voor niksch mochten opeten! Aangezien we vergeten waren om te lunchen en we uren hadden gereden ging dat er goed in. We besloten hier een dag langer te blijven, om rond te kijken, uit te rusten en te updaten. Gister zijn we naar het mooie Otago Peninsula gegaan in de middag. We zijn naar een pinguin sactuary geweest. Ik was blij om te zien hoe deze non-profit organisatie probeert om zoveel mogelijk de bedreigde soort te helpen. Weer terug in Dunedin hebben we LOTR deel 2 gekeken tot diep in de nacht en vandaag hebben we het stadje verkend. Er is niet ontzettend veel te doen, maar Dunedin heeft een fijne sfeer en allerlei leuke koffietentjes. In het hostel ontmoetten Orion en ik nog een toffe Spanjaard in onze kamer die met ons mee ging het centrum te verkennen, koken en LOTR deel 3 kijken.

Morgen vertrekken we weer om naar Te Anau te rijden. Als het goed is dan hebben we over 2 dagen weer mooi weer, zodat we dan de mooie weg naar Milford Sound kunnen rijden en misschien een boottocht kunnen maken. Er is daar ook een super mooie wandelroute van 3 of 4 dagen, maar helaas hebben Stephane en ik daar geen tijd voor. We willen wel een eendaagse wandeltocht maken. Orion gaat wel de lange wandeltocht maken, dus nemen we over een paar dagen afscheid. Ik ben benieuwd of we nog een andere reiziger mee kunnen nemen om kosten en gezelligheid te delen. Nu is het al heel laat en ben ik heel moe...

Fijne feestdagen nog en vooral alvast een gelukkig nieuwjaar! Ik kijk er naar uit om iedereen weer te zien en om eindelijk weer eens te dansen :)