Newcastle, Forster, Coffs Harbour en Yamba

Sydney ligt inmiddels alweer een flink eindje achter me en de reisplannen zijn inmiddels alweer veranderd. In Newcastle heb ik voor het eerst ge-Couch-Surft. Dat houdt dus in dat ik bij een lokale ozzie heb gelogeerd. Het bleek bij Rhys te zijn, een aardige man wiens leven bestaat uit zijn baan als piloot in de luchtmacht en surfen. Ik heb daar 1 nachtje geslapen en overdag ben ik eerst zelf naar het strand geweest. Het wordt daar zo snel diep wanneer je gaat zwemmen dat de hoge golven echt als muur van water over je heen slaan! Best spannend met de super sterke stromingen hier. Na het strand ben ik koffie gaan drinken bij het befaamde Goldbergs en het was inderdaad super lekkere koffie! Daar heb ik in de beer garden lekker een uurtje in mijn boek gelezen. Toen Rhys zelf thuiskwam van werk (hij had de sleutel voor mij achter gelaten) hebben we even gekletst en daarna heeft hij me meegenomen voor een soort rondleiding-wandeling langs de kust richting het huis van zijn broer, ook een surfer. Het was echt tof om zijn vrienden en broer te zien, want het zijn echt de stereotype surfers als uit de films en verhalen! De ene met lang blond haar, gebruind en constant in boardshorts. De ander met piercings en tatoeages, met een halfslachtig baantje dat net genoeg verdient om zoveel mogelijk vrije tijd te hebben voor het surfen. Het plan was om de volgende ochtend om 7 uur te gaan surfen, voordat de wind te sterk was en voordat de mannen naar het werk moesten. Helaas bleken er de volgende ochtend helemaal geen golven te zijn!

Na Newcastle kwam ik aan in Forster, een dorpje die bijna alle backpackers overslaan. Scott, uit Melbourne, had eerder een keer gezegd dat zijn tante daar woont en dat ik het echt moest laten weten wanneer ik in de buurt was. Zo gezegd, zo gedaan... Karen (Kaz) en Matthew (Mat) blijken alleen niet in Forster zelf te wonen, maar aan de overkant van het zoutwatermeer dat in de oceaan eindigt! Ik werd met de boot van de bushalte aan het water opgepikt door Mat en hun nichtje Francesca (Chess) die er toen toevallig ook was. Dat was wel mazzel en gezellig want Chess is ook 21, studeert in Brisbane en gaat nu ook reizen. Mat en Kaz zijn super aardige hippies en ze wonen in een soort boerderij-huis op een afgelegen heuvel in de rimboe. En het de omgeving is zooooo mooi! Onderweg op de boot zagen we enorme pelikanen, een school dolfijnen, adelaars in grote nesten en honderden andere watervogels. Forster leeft vooral van de oesterkwekerijen die je met eb overal aan de oevers ziet. Het water is glashelder en het zand wordt steeds witter. Het dorpje zelf is ook schattig met een klein winkelstraatje waar voornamelijk strandjurkjes, souvenirs en koffie te koop zijn.

Bij de Cruickshanks aangekomen (Mat is van Schotse en/of Ierse afkomst), was ik echt even stil… Ze hebben een prachtig blauw-wit huis, gelegen op een heuvel die uitkijkt op de ondiepe baai, de valei en andere heuvels. Hun eigen grondgebied is ook prachtig met een vijver, een paar koeien, kippen, honden, een moestuin en een yoga/meditatie-platform. Binnen is het huis super gezellig, met warme roodtinten en veel hout. Mat en Karen bleken een ontzettend mooi en aardig stel te zijn dat daar nu zo’n 15 jaar woont. Toen ze bezig waren met de bouw van hun huis hebben ze blijkbaar 2 jaar in de kleine twee-kamer ‘cabin’ halverwege de heuvel gewoond waar ik nu drie nachten in heb mogen slapen. De eerste avond had ik meteen mazzel: we aten echte BBQ steak.. Mat’s zelfgebouwde barbecue werd warm gemaakt door het gedroogde hout van de gumtrees lange tijd te laten branden en vervolgend werden er enorme plakken vlees op gebraden. We kregen de helft nog niet op maar het smaakt echt fantastisch zo vers van het beest en gegrild op een houtvuur!

Na een vroege nacht zijn Chess en ik er met Mat's auto op uit gegaan. Het dichtstbijzijnde plaatsje ligt naar het Booti Booti National Park, dus zijn we eerst daar heen gereden. We hebben een korte wandeling gemaakt op een hoge heuvel met mooi uitzicht. Eigenlijk was het een lange wandeling, maar halverwegen waren we al compleet afgepeigerd door de hitte en het smalle pad dat recht de steile heuvels op ging. We zijn naar het plaatsje gereden, hebben daar lunch gehaald, zijn even bij Karen op haar werk langs geweest en vervolgens zijn we neergestreken op Blueys beach, een van de mooiste stranden die ik tot nu toe heb gezien. Helaas lag het wel pal op de wind dus we hebben heel wat zandkorrels verzwolgen samen met wat er nog van de lunch over was. Die avond hebben we weer gezellig samen gegeten en gekletst. De volgende dag zijn Francesca en ik om 7 uur 's ochtends in een kano gestapt en het meer op gepeddeld. Het is mooi om het water te zien wanneer er nog geen andere mensen zijn, alleen vogels, vissen en dolfijnen (!!). We hebben zo'n 3 uur over onze workout gedaan, waarbij we onderweg nog allerlei enorme, felgekleurde en brein-vormige waterslakken kwamen. Die middag hebben we het huis gepoetst en in de tuin geholpen. Als bedankje heb ik die avond Hollandse pannenkoeken gebakken. Wat een succes! Zeker toen er een pot aardbeiensiroop uit de buurvrouw's keuken open werd gemaakt, jummm. Dat was dan alweer mijn laatste avond daar.. de volgende dag bracht Mat me met de boot terug naar Forster, waar ik dus bus pakte naar Coffs Harbour. Helaas bleek dat geen succes te zijn... het leuke hostel zat vol en ik zat in het saaie YHA. Gelukkig was er een marktje waar ik kon rondstruinen met een gekke Duitser, maar de volgende middag zat ik alweer in de bus. Bestemming: Yamba!

Yamba is een klein surfersdorpje en het heeft slechts 1 hostel. Prima, hoef ik ook niet te kiezen =P. Ik kwam aan op zondagavond en maandagochtend stond ik om half 9 op het strand, gehuld in een wetsuit en met een surfbord onder mn arm (nouja, in beiden armen eigenlijk want ik blijk net te korte armen te hebben om een surfboard daadwerkelijk te dragen in plaats van te slepen). Het water was helemaal niet koud en de golven waren goed. Het board was echter een hardboard en daarom minder gebalanceerd. Het was toch hartstikke leuk en ik kon een paar keer opstaan. We kregen wel even een lesje in het gevaar van surfen als je niet goed oplet: een van de Fransjes kwam ineens het water uit, druppend van het bloed.. Hij had een gat in zijn hoofd waar hij door zijn eigen surfboard was geraakt, jakkes! Gelukkig herkende ik iemand van het hostel met een auto die hem meteen naar het ziekenhuis kon afvoeren om het te lijmen (letterlijk). 's Middags ging ik mee met Shane's Ten Buck Tour. De baas van het hostel neemt dan een groepje backpackers mee in zijn busje rond het dorp, langs de verschillende stranden. We hebben pelikanen gevoerd en we zijn van een 10 meter hoge rots in het water gesprongen. Eenmaal terug gingen we met een paar meiden erop uit om dolfijnen te spotten bij Turners beach en kangoeroes te fotograferen op de golfbaan met zonsondergang. Dinsdagochtend ging ik mee met een surfles van de ex-nr-1-van-Australie. Mijn armen deden al zeer van de dag ervoor dus het was een goeie oefening om weer een uur te peddelen. Ik blijk geen groot talent te zijn, maar het was erg leuk en ik blijf gewoon oefenen. Nu ik erop terugkijk blijken mijn dagen in Yamba allemaal om sport en spel te hebben gedraaid.. naast het surfen hebben we gesquasht, ge-ping-pongd (klinkt toch veel leuker dan tafeltennis?!) en heeeel veel Jungle Speed gespeeld. Het was alles bij elkaar een leuke paar dagen. Yamba en het hostel hebben een heel goeie atmosfeer, voornamelijk door het dorpsgevoel dat wordt gecreëerd door de mensen die er werken.